Ang Rally sa Commonwealth at ang Chickenjoy

Sa Pagpapatuloy,
Ala-sais ng umaga ng dumating si Miguel sa Commonwealth, kaunti lang ang tao kesa sa inaasahan ng mga pulis na nakabalandra sa kahabaan ng Commonwealth Avenue. Sinimulan ng ipamigay ang mga streamers at kung anu-ano pang mga paraphernalia na pang rally. May mga maliliit din na mga papel kung saan nakalagay ang mga dapat isigaw ng mga rallyista. Madami ring bata ang nagkalat, namimigay ng kung anu-anong papel, pampadami daw ng kalat, para mabigyan sila ng trabaho, kahit tigalinis lang ng mga kalat. Pantawid gutom din yun.
Laking pasalamat ni Miguel ng mapayapang naidaos ang kanilang rally, dahil sa ilang rally na nasalihan nya na, kung hindi binasa ng tubig eh bugbog sarado sila sa mga tarantadong pulis na walang alam gawin ay ang lumabag sa "human rights law" na dapat na sila ang nagpapatupad.
Hapon na ng nakarating sa bahay si Miguel. Dala ang 75 pesos at ang tatlong kilong bigas at ilang delata na galing sa kampo ni Erap. At nagsimula uli bumirada ang bibig na mala ArmaLite ng madrasta niyang si Ida.
"Ito lang? maghapon kang wala sa punyetang bahay na 'toh at wala ka ng dalang iba? Bigas at delata? Maghanap ka naman ng iba pang makakain? 14 tayo sa bahay na 'to. Walang hiyang buhay 'to oh." Pasigaw na salubong ni Ida kay Miguel.
Alas-otso ng gabi ng umalis siya ulit sa kanila bahay. Magsasara na kasi ang mga fastfood chains at madaming mga tirang pagkain sa basurahan pagkakaguluhan uli ng mga sikmurang butas. Kelangan maaga siya sa tambakan para makarami at para hindi maubusan. Swinerte naman siya ng makakuha ng 4 na balot ng Chickenjoy, buto na nga lang at may kaunting laman ngunit pwede pang lutuin at gawing adobo.
Madaling araw na at naghahanap pa rin ng makakain si Miguel, sumisigaw at nagmamaka-awa na ang kanyang sikmura na kanina pang walang laman. Tinitiis ang gutom para lang may mapakain sa pamilyang walang inatupag na makipagchsmisan sa kapitbahay, gumawa ng anak, sumigaw, at mag utos ng mag utos sa pobreng nilalang na si Miguel.
Limang taon ng ganito ang buhay ni Miguel. Sanay na siya sa mga dakdak ng kanyang madrasta. Sa mga sampal nito pag walang naiuuwing pagkain, at sa mga mura na natatangap nya dito araw araw.

Si Juan Miguel Ambrosio De Castro Y Gago

"Dear Diary,
Ngayon ay ika-12 ng Oktubre ng taong 2007,..."
"Tae ng kalabaw...kala ko tsokolate. Putres na!..."
"JUAN MIGUEL AMBROSIO DE CASTROOOO!!!!!!!!"
"GAGO ka talagang batugan ka! Gumising ka nga dyan at huwag kang gumaya sa tatay mong walang hiya na walang alam gawin ay magtanim ng punla sa hiyas ko at gugulpihin ako pag namulaklak!" Pasigaw na bulyaw ng madrasta ni Miguel sa kanya upang magising sa mahimbing na pagkakatulog.
Gising ang panglabas ni Miguel ngunit pagod at tulog ang wisyo ni Miguel. Nakatanaw sa kawalan si Miguel habang binubulyawan ng madrastang kabwanan na sa pang-siyam na anak sa tatay ni Miguel.
Naghilamos at nagmadaling umalis ng bahay habang patuloy pa rin sa pagbulyaw ang madrasta niya. May rally daw sa may Commonwealth. Doon ang punta nya sa araw na yon. Ibababa na daw ang sentensya ni Erap kaya't kelangan nila ng madaming tao na magrarally. 75 pesos ang bayad at may libreng 3 kilong bigas at ilang delata. Pantawid gutom na nila un sa loob ng isang linggo.
Si Miguel na ang tumayong breadwinner ng maparalisa ang tatay nya, limang buwan na ang nakaraan ng atakihin ito sa puso. Nakatapos lang ng grade three si Miguel. Nahinto siya sa pagaaral ng mamatay ang kanyang ina nang nabaril ito ng pulis ng nagnakaw ito ng isang lata ng gatas para sa bunso nyang kapatid noon.
Nag-asawa uli ang kanyang ama tatlong buwan makalipas ang pagkakalibing ng kanyang ina. Delubyo ang dala ng kanyang madrasta. Si Imelda Purutoy. Dating Ms. Barangay na naging GRO sa may bar sa may Quezon Avenue. Doon siya nakilala ng tatay ni Miguel. Matalas ang dila ni Ida, mata lang ang walang latay pag bumirada na ang kanyang dila na mala-armalite. (Itutuloy)